Krunal Bhatt

એવા દોરંગા ભેળાં રે નવ બેસીએ એ જી એમાં પત રે પોતાની જાય રે હાં.. એવા દોરંગા ભેળા રે નવ બેસીએ….૦ ઘડીકમાં ગુરુ ને ઘડીકમાં ચેલકા રે જી, ઘડીમાં પીર રે થઈને પૂજાય રે હાં… એવા દોરંગા ભેળા રે નવ બેસીએ….૦ ઘડીકમાં રંગ ચડે, ઘડીકમાં ઊતરે રે જી, અને ઘડીકમાં ફટકિયાં થઈને ફૂલાય રે હાં.. એવા દોરંગા ભેળા રે નવ બેસીએ….૦ ઘડીક ઘોડે ને ઘડીક પેગડે રે જી, ઘડીમાં વાટુંના વેરાગી બની જાય રે હાં … એવા દોરંગા ભેળા રે નવ બેસીએ….૦ કામી, ક્રોધી ને લોભી, લાલચુ રે, એ જી ઈ તો પારકે દુઃખે ન દુખાય રે હાં… એવા દોરંગા ભેળા રે નવ બેસીએ….૦ દાસી રે જીવણને ભીમ ગુરુ ભેટિયા રે જી, ગુરુ મળ્યે લખ રે ચોરાશી ટળી જાય રે હાં… એવા દોરંગા ભેળા રે નવ બેસીએ….૦

એક યુવાન ધન-સંપત્તિ અને ઐશ્વર્ય મેળવવા સતત પ્રયત્ન કરતો હતો. એક દિવસ તેને વાત જાણવા મળી કે, જંગલમાં એક સંન્યાસી રહે છે અને સંન્યાસી પાસે ઈચ્છાકુંભ છે. માણસ જે ઈચ્છા કરે તેને પૂર્તિ એ કુંભ દ્વારા થાય છે. તેથી આ યુવાન આ સંન્યાસીને શોધવા માટે ચારે તરફ નીકળી ગયો. બે મહિનાના અંતે જંગલમાં એક ઝુંપડીમાં સંન્યાસીને બેઠેલા જોયા. પહેલા તો યુવાનને એવું લાગ્યું કે આ એ સંન્યાસી નથી જેની પાસે ઈચ્છાકુંભ છે. કારણ કે જેની પાસે ઈચ્છાકુંભ હોય એ આવી ઝૂંપડીમાં થોડા રહે? પણ જેમ જેમ સંન્યાસી સાથે વાત આગળ વધતી ગઈ તેમ તેમ વિશ્વાસ આવતો ગયો કે, કદાચ આ એ જ સંન્યાસી છે જેને શોધવા તે ભટકી રહ્યો હતો. યુવાને એ સંન્યાસીને પ્રશ્ન કર્યો કે, ''મહાત્માજી, આપની પાસે ઈચ્છાકુંભ છે?'' સંન્યાસીએ કહ્યું, ''હા, છે.'' તેથી યુવાન ત્યાં જ રોકાઈ ગયો અને તેમની દરેક પ્રકારની સેવા કરવા લાગ્યો. એક દિવસ સંન્યાસીએ રાજી થઈને યુવાનને કંઈક માંગવાનું કહ્યું. યુવાને તો ઈચ્છાકુંભ માંગ્યો. સંન્યાસીએ કહ્યું, ''બેટા, મારી પાસે ઈચ્છાકુંભ બનાવવાની વિદ્યા પણ છે. આ બંનેમાંથી તારે શું જોઈએ છે?'' યુવાને વિચ...