Krunal Bhatt

સ્વમાન નેવે મૂકી તારે માનપાન પામવું છે ; હજુ શું બાકી રહ્યું છે તે તારે પામવું છે ... :-કૃણાલ ભટ્ટ 

ક્યાંક ક્ષણના કાફલા ફૂંકી જવાના હોય છે, ક્યાંક કાંધે ભાર એ વેંઢારવાના હોય છે, હો ભલે વેઢે તમારા દુઃખના ટશિયા બધા, એક ફિક્કું સ્મિત દઈ, ભૂલી જવાના હોય છે. - સંજય પંડયા

સુખનું એક દ્વાર બંધ થઈ જવાની સાથે બીજું દ્વાર ખૂલી જતું હોય છે, પરંતુ આપણે બંધ દ્વાર તરફ એટલો બધો સમય જોતા રહીએ છીએ કે ખુલ્લું દ્વાર જોઈ જ શકતા નથી.

કેટલીક ગઝલ વાંચતાવેંત સીધી જ દિલમાં વાસો કરી જતી હોય છે. જોઈ લ્યો આ ગઝલ જ.  #અનુસંધાનમાં – નિનાદ અધ્યારુ એટલું માંગી લીધું વરદાનમાં, કંઈ જ બાકી ના રહ્યું ભગવાનમાં ! આમ તો ફરતો નથી ગુમાનમાં, આ તો તું આવી ને, એના માનમાં ! એમ પીડાઓ મજા કરતી રહી, જાણે આવી હોય મારી જાનમાં ! સાવ તાજા જન્મેલા એક બાળકે- આખી હોસ્પિટલને લીધી બાનમાં ! જીવ વિના પંડ એવું લાગતું, શેઠ જાણે છે જ નહિ દુકાનમાં ! ધ્યાન મારું ખૂબ રાખે છે બધાં, જ્યારથી આવી ગયો છું ધ્યાનમાં ! આમ પહેલા પાને ના શોધ્યા કરો, હું મળીશ તમને અનુસંધાનમાં ! ફૂલ તો સાચાં જ ગોઠવ્યાં છતાં, કાં બહારો આવી નહિ ફૂલદાનમાં ? યાદ એની રંગ પકડે છે ‘નિનાદ’, જેમ કાથો રંગ પકડે પાનમાં. – નિનાદ અધ્યારુ

#ક્યારેક  શીનાઘ પ્યુની આ નાની અમથી કવિતા ‘ક્યારેક’ અભૂતપૂર્વ લોકપ્રિયતા પામી છે. ક્યારેક બદમાંથી ચીજો બદતર નથી બનતી કદી, ને કંઈક વર્ષો દ્રાક્ષ પણ હંફાવે છે હિમપાતને; હરિયાળી ફૂલે-ફાલે, નિષ્ફળ પાક પણ જાતો નથી, ક્યારેક માણસ ઊંચું તાકે, ને બધું સારું બને. ક્યારેક લોકો પાછી પાની પણ કરે છે યુદ્ધથી; ચૂંટે છે પ્રામાણિકને, ને કાળજી પૂરતી કરે, કે કોઈ અણજાણ્યો ગરીબીમાં ન સબડે ભૂલથી. કેટલાક લોકો જે થવાને જન્મ્યા છે, બસ, એ બને. ક્યારેક કોશિશ શ્રેષ્ઠતમ એળે ન જાતી આપણી, ક્યારેક જે કરવા વિચાર્યું હોય એ કરીએ છીએ. સંતાપનું મેદાન જે થીજ્યું પડ્યું હો કાયમી પીગાળશે ક્યારેક સૂરજ: આવું તમને પણ ફળે. – શીનાઘ પ્યુ (અનુ. વિવેક મનહર ટેલર)

ભાગ્ય ગાંડી નદી જેવું છે, એ અનુકૂળ હોય ત્યારે પાણી સાચવતાં બંધ બાંધી રાખનારને એ તોફાને ચડે ત્યારે ઓછી તકલીફ પડે છે!