દુઃખ
ક્યાંક ક્ષણના કાફલા ફૂંકી જવાના હોય છે, ક્યાંક કાંધે ભાર એ વેંઢારવાના હોય છે,
હો ભલે વેઢે તમારા દુઃખના ટશિયા બધા, એક ફિક્કું સ્મિત દઈ, ભૂલી જવાના હોય છે.
- સંજય પંડયા
લીટી
એકબીજાની લીટી લાંબી ટૂંકી કરવા બેઠા શકુનીઓ ભેગા જાણે સોગઠી રમવા બેઠા કોઈના હકને આખેઆખો ઓળવી લેવા : વાંદરાં ત્રાજવા તોળી હિસાબ કરવા બેઠા ‘દેવ’ કહો કે ‘દૈવ’ને નામે છોડીએ શું શું ? છીનવી અમારું પોતાનું ઘર ભરવા બેઠા માલિક થઇ ગ્યા જાતે જ બોલો શું કહેવું ? લૂચ્ચાઓ સ્વયંનું જ મંદિર ચણવા બેઠા
Comments
Post a Comment