મનોભાવ

રડતી'તી એ છાની રહી ગઈ,
ઈચ્છા સઘળી ડાહ્યી થઈ ગઈ.

પરપોટાએ કિધો બળવો,
લહેરો છાની માની વહી ગઈ.

ફૂલોએ શું માથું ઊંચક્યુ,
કાંટાઓને વ્યાધિ થઈ ગઈ.

સંબંધોની નૈયા જોને,
મતલબ સરતાં કાણી થઈ ગઈ.

નીકળ્યો દિલનો સોદો કરવા,
એની પેટી ઠાલી રહી ગઈ.

-મેઘા જોષી

Comments

Popular posts from this blog

લીટી

શીનાઘ પ્યુની આ નાની અમથી કવિતા ‘ક્યારેક’ અભૂતપૂર્વ લોકપ્રિયતા પામી છે.

કુંડેશ્વર મહાદેવ મંદિર , આબુરાજ