આપણી તરફ

ચેતના, સંવેદના ને લાગણી તરફ,
આપણે પાછા વળીએ આપણી તરફ.

સર્વનાશી ક્ષણ પછીનો માનવીનો પ્રેમ,
જો મળે તો હું ઢળું એ માગણી તરફ.

તીર જેવાં તીક્ષ્ણ ચહેરાની લડાઈ આ,
આંસુને પાછાં ધકેલો છાવણી તરફ.

મુઠ્ઠી છોડો એક આલિંગન નજીક છે,
હાથ ફેલાવી જુઓ એ તાપણી તરફ.

બહુ થયું ઓછી કરો આ કાપણી હવે,
હાથને વાળો હવે કોઈ વાવણી તરફ.

-શ્યામલ મુનશી

Comments

Popular posts from this blog

લીટી

શીનાઘ પ્યુની આ નાની અમથી કવિતા ‘ક્યારેક’ અભૂતપૂર્વ લોકપ્રિયતા પામી છે.

કુંડેશ્વર મહાદેવ મંદિર , આબુરાજ